Van risico naar preventie: hoe elektropolijsten RVS veiliger maakt voor zuigelingenvoeding
De recente onrust rond besmette babymelk heeft opnieuw duidelijk gemaakt hoe kwetsbaar voedselproductieketens zijn, zeker wanneer het gaat om producten voor de meest kwetsbare doelgroep: zuigelingen. Hoewel onderzoek zich vaak richt op ingrediënten en grondstoffen, blijft één cruciale factor opvallend onderbelicht: de staat van de productie- en verwerkingsoppervlakken.
Door: Piet Heinrichs - Packo Surface Treatment
In de voedingsmiddelenindustrie — en in het bijzonder bij de productie van babymelk — gelden extreem hoge hygiëne-eisen. Terecht. Toch tonen incidenten aan dat zelfs wanneer processen op papier voldoen aan normen en protocollen, bacteriële besmetting niet altijd kan worden uitgesloten. Dat roept de vraag op of we voldoende kijken naar de microbiologische realiteit van materiaaloppervlakken.
RVS is niet automatisch hygiënisch
Roestvast staal is al decennialang het standaardmateriaal in de voedingsindustrie. Het is sterk, corrosiebestendig en goed te reinigen. Maar “RVS” is geen synoniem voor “bacterievrij”. Mechanisch bewerkte RVS-oppervlakken — zoals geslepen of gepolijste delen — bevatten microscopische groeven, pieken en dalen. Voor het blote oog onzichtbaar, maar voor bacteriën ideaal om zich aan te hechten. In deze microstructuren kunnen biofilms ontstaan: taaie bacteriële lagen die bestand zijn tegen standaard reinigings- en desinfectieprocedures. Juist in installaties waar vetten, eiwitten en warmte samenkomen — zoals bij melkverwerking — vormt dit een reëel risico.
Elektropolijsten: meer dan een cosmetische stap
Elektropolijsten is een elektrochemische oppervlaktebehandeling waarbij een dunne laag van het metaal gecontroleerd wordt opgelost. Het resultaat is geen glans “voor het oog”, maar een fundamenteel andere oppervlaktestructuur:
• microscopische oneffenheden worden verwijderd
• het oppervlak wordt aantoonbaar gladder
• aanhechtingspunten voor bacteriën nemen drastisch af
• reiniging wordt effectiever en
Figuur 1: RVS-trechter na elektropolijsten. Het elektropolijsten maakt het oppervlak niet alleen esthetisch mooier, maar vermindert ook microscopische aanhechtingspunten voor bacteriën, vereenvoudigt reiniging en beperkt aankleefproblemen
Diverse studies tonen aan dat elektropolijst RVS significant minder bacteriële hechtingvertoont dan mechanisch gepolijst of onbehandeld RVS. Biofilmvorming wordt niet alleen vertraagd, maar in sommige gevallen vrijwel onmogelijk gemaakt.
Preventie begint vóór het reinigen
Het babymelkschandaal onderstreept een belangrijke les: hygiëne mag niet uitsluitend afhankelijk zijn van reinigingsprocedures en kwaliteitscontroles achteraf. Preventie begint bij ontwerp en materiaalkeuze. Door al in de constructiefase te kiezen voor elektropolijsten van leidingen, tanks, mengers en vulinstallaties enzovoort, wordt een belangrijke risicofactor structureel weggenomen. Minder bacteriële hechting betekent:
• minder afhankelijkheid van agressieve reinigingsmiddelen
• kortere reinigingstijden
• minder stilstand
• hogere microbiologische veiligheid
Voor producten waarbij zelfs een minimale besmetting ernstige gevolgen kan hebben, is dat geen luxe, maar een logische stap.
Packo Surface Treatment: technische expertise in hygiënisch ontwerp
Packo Surface Treatment adviseert en ondersteunt fabrikanten bij het optimaliseren van RVS-oppervlakken met het oog op microbiologische veiligheid. Door diepgaande kennis van materiaalkunde, ruwheidswaarden en reinigbaarheid kunnen zij gericht adviseren over de juiste oppervlakteafwerking per toepassing. Met een compleet pakket aan behandelingen, waaronder elektropolijsten, worden oppervlakken aantoonbaar gladder en beter bestand tegen bacteriële aanhechting en biofilmvorming. Zo draagt Packo Surface Treatment bij aan installaties die niet alleen voldoen aan hygiënische normen, maar deze ook duurzaam ondersteunen in de praktijk.
